Rozdział 3

 - Ej, w co mam się ubrać? – Krzyknęła Mimi

 - Nie wiem, ja biorę ten sweter i jeansy – odpowiedziała Vi, leżąc na łóżku

 - Ten workowaty?! Spokooo…

 - Masz, załóż to. Znalazłam tą sukienkę w twojej walizce – rzuciła w Mary ciuchem
 - Co to jest?! Pewnie kolejny prezent od mamy…

 - Yyy… Nie, kupiłaś ją na dyskotekę, ale twoja siostra się wtedy rozchorowała.

 - Aaa, no tak, kompletnie o niej zapomniałam!

 - Bo jesteś głupia! Zakładaj już i nie marudź. Trzeba jeszcze ogarąć włosy i wgl.

 - Tak, mamo! – zaśmiała się Mimi

  Narzuciła na siebie tą sukienkęi zaprezentowała się przyjaciółce. Wzięła do niej koturny. Wyglądała naprawdę zjawiskowo! Ułożyła włosy w lekkie fale i zaplotła doplatańca z boku. Vicky założyła czarną bokserkę, swój ulubiony sweter i jeansy. Do tego zestawu ubrała Converse'y. Z kolei Vi miała zrobionego kłosa.

Po półgodziny były już gotowe. Florence nie mogła zostać sama, więc poszła z dziewczynami. Jeszcze rano sprawdziły, jak mają dojechać do Steveston…

   O godzinie 13.00 miały autobus z centrum Van. Obydwie włożyły do uszu słuchawki, by posłuchać muzyki. Mary zahipnotyzowała piosenka „Hall of Fame” grupy The Script i Will.I.am’a, za to Vicky „Lucky Strike” zespołu Maroon 5. Gibając się w rytmie muzyki, ruszyły w stronę centrum miasta.

                                   *          *          *

  

  Podróż trwała 30 min. Kiedy wysiadły z pojazdu, na początku nie wiedziały gdzie są, lecz po chwili odnalazły drogę do wyznaczonego miejsca. Szły według „drogowskazów”, które prowadziły na plan. Weszły do środka. W tym samym momencie zauważyły jak zaskakująco mało ludzi znajduję się w budynku, zaledwie z 25-30 osób. Podeszły do listy uczestników castingu i wpisały się tam. Wzięły odpowiednie numerki (1204 i 2205) i usiadły (Flo, bardzo posłuszna psina, usiadła obok Mimi). Weszły zebrani tam ludzie gapili się na nie i psa, ale dziewczyny postanowiły to ignorować. Przy stoliku z listą stało jeszcze parę osób, a do Mimi i Vi dosiadł się jakiś koleś.

 - Cześć, jestem Louis. – powiedział podając dziewczynom ręke

 - Ja jestem Mary, a to Vicky.

 - Miło mi was poznać! Kogo z obsady serialu, najbardziej lubicie?

 - Ja ubóstwiam Jennifer Morrison.

 - Ja Ginnifer Goodwin – Vi włączyła się do rozmowy.

 - Mi najbardziej podoba się Sebastian Stan…

Dziewczyny zaczęły chichotały dosłownie jak hieny.

 - Nie jestem gejem! – oznajmił śmiejąc się.

Mimi i Vi wciąż nie mogły opanować śmiechu.

 - Sorry, bo tak zabrzmiało – odpowiedziała brunetka, próbując przestać się śmiać.

 - Nie no, podoba mi się jak gra i w ogóle…

 - Spoko, rozumiem.

Rozmowa Mimi i Lou dłużyła się strasznie. Aż Vicky zaczęła ziewać… W tym samym momencie jakaś kobieta wywołała numer Mimi. Zerwała się z miejsca, oczywiście biorąc ze sobą Flo i ruszyła w stronę schodów, prowadzących do pokoju „przesłuchań”…

                                          *Oczami Mary*

Kiedy weszłam do pokoju, ujrzałam prawie wszystkich aktorów grających w ONCE’ie. W duchu się uśmiechnęłam. Od prawej: Jen, Ginny, Meghan, Lana, Josh i Seba.

 - No w końcu! Ile miałam jeszcze czekać?! – parsknęła śmiechem Jen

Odwróciłam głowę w stronę drzwi, bo nie wiedziałam czy to było do mnie… Wtedy moja idolka wstała, podeszła do mnie i mocno przytuliła. Myślałam, że zemdleje. Flo mnie wtedy podtrzymała. Z nią też się czule przywitała!

 - Ja już Mary, dobrze mówię?

 - Tak,taaak.

 - Ja już Mary biorę na wejściu! – oznajmiła aktorka, biorąc mnie pod ramie

 - Nie przesłuchaliśmy jeszcze wszystkich! Jesteś pewna? – zapytała Ginny

 - Tak, na 1000%! – powiedziała Jen, po czym mrugnęła do mnie okiem.

Kolana mi się ugięły, ale Bogu dzięki, nie upadłam. Musiałam na chwilę odetchnąć.

 - Wszystko ok? – zapytała z wątpieniem w głosie

 - Tak, ale to chyba nadmiar emocji… - odpowiedziałam

 - Chcesz usiąść?!

Widziała, że ze mną dzieje się coś nie tak. Faktycznie, nie czułam się najlepiej… Chciało mi się wymiotować, mdleć i wszystko naraz. Z trudem doszłam (chociaż z pomocą Jen i Josh’a) do wielkiego stołu, gdzie siedzieli wszyscy. Oparłam głowę na rękach, a ręce na kolanach. Naprawdę źle się dzieje! Wszystko zaczęło mnie boleć i… nie pamiętam… W każdym razie, obudziłam się w jasnozielonym pokoju, w którym pachniało szpitalem… Tak, to był szpital. Właśnie wtedy zobaczyłam Jen, siedziała obok mnie, trzymając moją rękę.

 - Nigdy mnie tak więcej nie strasz!!

 - Co się stało?

 - Zemdlałaś… Wszystkim podniosłaś adrenalinę! Boli cię coś?

 - Nie, jeszcze niee… - odparłam

 - To dobrze, ale masz lekkiego guza na czole… Walnęłaś o kant krzesła…

 - Co?!

Zaczęłam gorączkowo dotykać mojego czoła.

 - Auua! Dobra, już czuje…

 - Jak będziesz się dobrze czuła, to jutro zabiorę cię do domu. Chcą cię jeszcze przebadać… Dzisiaj pojadę jeszcze z Vicky po twoje rzeczy i zostawie je w mieszkaniu, ok?

 - Dobrze, dziękuje, Jen. Mogłabyś zawołać Vi?

 - Oczywiście!

Wyszła z pokoju, po chwili weszła moja przyjaciółka. Przytuliła mnie.

 - Mam się tobą zająć, dopóki nie przyjedzie… Ginny mnie wzięła! Bożee, jak się strasznie cieszę! Jestem taka szczęśliwa!

 - Super! Ej, kogo jeszcze wzieli?

 - Lana wzięła jakąś Sue, czy jak jej tam… Meghan – Alice, Josh – Nicka, Sebastian tego twojego lowelasa!

 - On ma imię! To Louis! – wkurzyłam się

 - Ale ci czacha dymi!

 - Odwal się! – burknęłam.

Byłam bardzo zmęczona, położyłam się na drugi bok, olewając towarzystwo psiapsióły i zasnęłam…

____________________________________________________________________________________________

Siema, ach… Znowu podoba mi się tylko końcówka… :P

I znowu poniedziałek! -.- MASAKRA!

Pamiętajcie : CZYTASZ = KOMENTUJESZ!!! ;)